Gezien de vele taken die Goethe gedurende deze jaren op zich nam, dreigde zijn werk als dichter te worden ondergesneeuwd. Hertog Carl August verleende hem daarom verlof voor onbepaalde tijd en in september 1786 reisde Goethe naar Italië af. Goethe verlangde naar geestelijke rust. Een gevoel van herborenheid blijkt uit de eerste brief vanuit Rome die hij aan zijn moeder schreef: ‘Ik voel me bijna een nieuw mens en mijn leven wordt van nu af aan veel gelukkiger, zowel voor mijzelf als voor mijn vrienden’.

Deze brief bevindt zich in een van de eerste vitrines van de zaal opgedragen aan Goethes reis naar Italië, op de eerste verdieping van het museum. In een andere vitrine, geeft de eindversie van de vijfde Römischen Elegie, welke Goethe aan Fritz Jacobi schonk, ons een indruk van Goethes grote enthousiasme voor de Klassieke geschiedenis van dit land. Een levenslustig gezelschap Duitse kunstenaars met wie Goethe kennismaakte, bracht hem de geest en de kunstvormen van de Klassieke Oudheid werkelijk tot leven.

Een potloodtekening van de schilder Friedrich Bury en andere werken van deze groep kunstenaars illustreren Goethes kennismaking met de Klassieke kunstregels. Drie zalen in het museum zijn volledig gewijd aan Goethes eerste en tweede reis naar Italië en aan zijn kortere tocht naar Sicilië.