Goethes toneelstuk Götz von Berlichingen, waarmee hij voor de eerste maal zijn reputatie vestigde, werd in 1771 geschreven en, na aanzienlijke wijzigingen, gepubliceerd in 1773. Naast andere objecten die met Götz von Berlichingen te doen hebben, toont het museum een kopie van enkele door Goethe handgeschreven scènes. Goethes jaren in Frankfurt werden voor de laatste maal onderbroken door de schrijver’s verblijf in Wetzlar in 1772, waar hij werkte aan het Rijksgerechtshof.

Aan dit verblijf hebben we de novelle Die Leiden des jungen Werthers te danken, welke in 1774 werd gepubliceerd. ‘Werther’ bracht Goethe grote faam, niet alleen in Duitsland maar in heel Europa. Aan deze novelle is daarom een gehele zaal gewijd, welke de eerste editie vertoont alsook de jubileum editie uit 1824, persoonlijk door Goethe aan Frau von Stein opgedragen. In deze zaal worden ook portretten getoond van en manuscripten geschreven door de historische figuren waarop de personages gebaseerd zijn. Brieven en pamfletten die de novelle ofwel prijzen ofwel veroordelen werpen een licht op de verhitte discussie die rondom dit boek onstond.

Het manuscipt van Lenz’ verdediging van de novelle, getiteld Über die Moralität der Leiden des jungen Werther is van speciale betekenis in deze context. Hoezeer deze novelle de geesten van Goethes tijdgenoten bezighield tonen andere objecten in deze zaal: een kop met de afbeelding van Lotte en Werther, Werther portretten, welke een liefhebber door Meissen had laten vervaardigen, en vele illustraties van de novelle.