Daar begon hij al jong en op aanwijzing van zijn vader met oefeningen in het Latijn. In de vitrine ligt een blad waarop de jongen’s vertaling van antieke fabels te lezen is. Goethe werd door zijn vader al op zijn zestiende naar de universiteit gestuurd, om Rechten te studeren. De vader hoopte dat Goethe later zou bereiken wat hemzelf niet gelukt was: het bekleden van een leidende rol in de Raad van Frankfurt.

In die tijd bracht de stad Leipzig de beste juristen voort. Kaspar Goethe spaarde daarom de kosten niet en zond zijn zoon naar deze stad. Maar zoonlief hield zich daar liever bezig met theaterbezoeken, tekenen en het schrijven van gedichten. Als aandenken aan deze studentenjaren in Leipzig ligt de eerste druk van Goethes dichtbundel geschreven gedurende deze tijd: de Neue Lieder. Op de titelpagina van deze bundel is enkel de naam van de componist en Goethes vriend Breitkopf te lezen. Wie de dichter is wordt niet genoemd. Maar in ons exemplaar draagt Goethe het boek met een handgeschreven tekst op aan zijn studiegenoot Langer, die ook wist van Goethes liefde voor Kätchen Schönkopf, de jonge vrouw op wie deze gedichten grotendeels betrekking hebben. Brieven aan zijn familie, het manuscipt van de in Leipzig vervaardigde vertaling van scènes uit Corneilles Menteur, en etsen die Goethe onder leiding van zijn tekenleraar Oeser vervaardigde, laten zien dat de jonge man zich lang niet alleen met zijn studie bezighield. Goethe wilde vooral werken aan zijn algemene ontwikkeling: Gottsched en Gellert beïnvloedden hem daarom meer dan zijn professoren. Omdat Goethe deze dichters zo nadrukkelijk in zijn autobiografie noemt, worden in deze zaal hun portretten getoond.